JULZBOY

haha.. i should be writing my supervised legal research right now. But
I read my kabarkada’s poem which he submitted to Portia for the annual
Poetry Sojourn. (or whatever it is called, i don’t remember hehe)

Anyway,
this poem is my immediate reaction to his poem. Na-inspire lang kasi
ako. Don’t read anything behind this Pag-bigyan niyo na ako. Bihira
akong magsulat ng Filipino poem.
(obvious naman sa quality… or the lack thereof hehe)

I’m also posting my friend’s poem after my poem His poem is entitled TYPO. I think that’s his best work yet:)

Grabe

May kaibigan akong sumulat ng tula.
Tungkol sa "Typo" o maling pagsulat.
Napaisip akong Grabe ang tama niya,
Sa minahal niyang, di namin inakala.

Natawa ako sa simula.
Sinabi kong hindi mangyayari sakin yun.
Ang umasa sa wala?
Pag-asang binabaliwala?
Sa loob-loob ko… “pare, ang sagwa”.
Nagpatawa na lang ako. Dun naman kasi kami magaling.
Humirit akong “pagdating sa chicks, makinig ka kasi sakin”.

 
“Mahirap yang ganyan”, ang pinag-isipan kong pagpayo.
Sinagot ako ng pabalang. Wala naman daw akong alam.
Lahat daw nakukuha ko, kahit mga hindi ko ginugusto.
Mga basura’t basurero.
Napaisip naman ako.
Parang ngang oo.
Isang beses lang daw kasi ako na-basted.
Mga nagpaparamdam daw sakin, “I take for granted”.

Grabe. Parang tinamaan na talaga ako.
Sa dami-dami ng tinukso sakin. Parang doon ako nagpaapekto.
Kasi parang ngang totoo.
Parang may nambibisto.
Ewan ko ba kung sino. Pero pare, parang eksakto.

Kaya ako naman ang humihingi ng payo.
Kumbaga, nag-iingat lang. Kasi pano pag ako naman ang
tamaan?
Makarinig nang “too late”, hindi ko kayang sakyan.
Ayoko kasi sanang masaktan.
Tingnan niyo yung kanyang
dinadaanan.

Parang nakakatawa kasi baka “nagsasakit-sakitan lang” ang
loko.
Pero dahil kilala ko siya, Alam kong masakit talaga sa puso.
Ako man kasi, aamin ding ayokong mapaso.

Malay niyo…
Pag grabe na at di ko na mapigilan, umamin din
ako.

Kasi naman, parang nangyari na to dati.
May magtatanong nanaman kasi.

“Ma’l mo?”

Graaaaaaabeeeeeeeeeeee…
Eto nanaman tayo.

_________________________________________________

TYPO

‘mahan kita,
kahit saan mo
gusto pumunta,
hindi dahil
kailangan mo
ng kasama—

alam ko naman,
kaya mong mag-isa,
at hindi ako
ang gusto mong
umupo sa tabi mo;
ganoon talaga,
wala akong magagawa,
pero kung maisipan
mo man,
‘mahan kita,
sabihin mo lang.

kung ayaw mo,
na malamang,
hindi kita masisisi,
hindi rin ako mamimilit,
pero para lang
alam mo,

kung sawa ka nang
mag-isa, o sa katabi mo,
dito lang ako,
naghihintay,
baka kasi biglang
gusto mo na rin
akong ‘mahan.

huwag kang mag-alala,
hindi naman ako umaasa,
na ‘mahan mo rin ako,
ngayon, o pagdating
ng panahon,
hindi kita sisisihin,
hindi pipilitin—

basta,
mahan kita

kahit wala na ako,
kahit wala ka na.

______________________________

End

10:18 Feb 22, 2007

Napaka sipag ko talaga. Dami-dami kong trabaho. Pero wala pa akong nasisimulan.

I’m at the Office of Legal Aid right now. I’m
supposed to be working. But I’m too distracted. On one hand, I’m quite
happy because I’m finally friends again with my bestfriend of three
years. THREE YEARS!. (For some reason, 3 years reminds me of something else...) Anyway, back to my rantings. Bati na kami. To think I was willing to forget almost all my "law school friends" because I thought they were siding with her without even bothering to hear my side.

But we’re good We’re fine. Basura na ulit kami. haha

What I’m more concerned about is that there’s
currently a vicious rumor circulating in school that I did something
bad to my former-bestfriend. Ginamit ko raw sha to further my studies
(pinapagawa ko raw sa kanya mga school work ko) and that I played with
her feelings. Basically, I used her DAW. That’s simply untrue and grossly unfair to me and to her. Ang totoo lang e… ako ang ginamit niya at ako ang pinaasa niya (aaminin niya yun). hahahaha joke lang joke lang.

But see, ganyan ang dynamics ng relationship namin (to reiterate, sha PAASA and ako ang paa-see) *wink*. We’re able to laugh at the things people assumed we had. And if only they asked me (or her) directly before imputing such malicious things, their minds (no matter how limited) would have been cleared up.

Now why am I bringing this up all of a sudden?
Simple. One of the Four Horsemen’s (check our blogs at Friendster…
search us: FOUR HORSEMEN) new barkada is being dragged into the
blackhole, that is… my reputation. Mahan pa naman namin sha (minsan pag hindi sha mataray haha).
Sometimes, I feel like a popular actor in school because of all the
intrigue surrounding my name. Parang ayaw ko na ata mag artista. Mag m
model na lang ako

Relax. Ng tupperware mga chong.. tupperware
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

First time ko nanood ng Prison Break kahapon. Kasama ko si Christian and two random irritating (but maganda at matalino…daw) people. And it was with them that Christian and I first realized that Kamukha ni Michael Scofield si Archie Alemanya!!.. Di nga. Nagalit yung two random people na to. Better daw kasi kami ni Christian. Woops. sorry. Bitter pala.. Bitter daw kasi mas gwapo daw sa amin si Wentworth Miller. (mas gwapo naman si Reggie Miller, shooter pa).

Which reminds me… I watched San Miguel vs.
Ginebra last night. Ginebra won, kahit maganda laro ni former "king
eagle" LA Tenorio. Hindi lang ako ang may idol dun. Dami-dami
nagmamahal na atenista dun. He’s the man! Pero wala sha kay Jayjay
Helterbrand. ;c)

***************************************

Horsemen Conversation:
February 21, 3:30pm sa office ni Emer.

Emer: Dude, Mahan ko talaga!
Remir: Baka Mahal?
Christian: haha… nauutal na si Emer. Iksi kasi ng dila.
Jon: Hatakin ko gusto mo? Para umayos na rin ugali niyan.
Julz: Di masama magmahan.
Remir: Isa pa to. bulol ka ba?
Julz: Eh sa feel na feel ko yung nararamdaman ni Emer e.
Christian: Basta ang alam ko gwapo ako.
Jon: ulol.
Remir: ako din gwapo.
Emer: ulol.
Julz: ako na rin gwapo.
Jon: tangna, ako na rin gwapo.
(3-minute silence)
Christian: Si emer lang tahimik a…
Remir: Pare ikaw na lang iniintay namin.
(2-minute silence)
Emer: Promise, Friendly ako.

********************END********************

PS: Pag nakakarinig ako ng ganyang conversation, naaalala ko highchool friends/barkada ko. Kaso lahat sila may asawa’t pamilya na.

Miss ko pa rin sila… Kahit hindi ako naging ninong ng kahit sino sa mga anak nila. Isa lang masasabi ko…

…

…

BASURA!

Note to non-law students:
My barkada in law school is called the "Four horsemen". Though in reality, there’s 5 of us there. Complicated? Not really. Bobo lang isa sa amin sa math

You can check out our barkada friendster account through

http://www.friendster.com/user.php?uid=32057969

Anyway, this next blog is a reproduction of what I wrote in our blog in that account

____OOO______________________OOO_______________________OOO______________________